Książka analizuje proces remediacji „Polskiej Bibliografii Literackiej” (PBL) związany z jej przekształceniem w bazę danych pod koniec lat 90. XX wieku. Ukazuje zarówno zaplecze koncepcyjne, jak i praktyczne aspekty jej tworzenia oraz rozwój kompetencji cyfrowych bibliografów.Innym ważnym zagadnieniem książki jest wykorzystanie PBL jako narzędzia do badania ewolucji polskiego literaturoznawstwa w XX i XXI wieku. Autorka rekonstruuje zmiany metodologiczne dyscypliny oraz strategie dostosowywania bibliografii do dynamicznie rozwijających się obszarów badań na podstawie struktury działów bibliograficznych i materiałów archiwalnych.Drugim kluczowym zagadnieniem publikacji jest zastosowanie danych bibliograficznych w analizach literaturoznawczych. Autorka pokazuje ich potencjał badawczy na przykładzie przemian polskiego życia literackiego po 1989 roku, w tym funkcjonowania nagród, konkursów oraz rynku wydawniczego, dowodząc ich wartości jako narzędzia pogłębiania kontekstu interpretacyjnego.Publikacja pokazuje bibliografię jako wielofunkcyjne narzędzie: narzędzie badawcze, przedmiot refleksji naukowej, świadectwo przemian dyscypliny oraz archiwum życia literackiego. Autorka podkreśla również wciąż niewykorzystany potencjał danych bibliograficznych w humanistyce cyfrowej.